บทที่ 33 33

เสียงหนึ่งในคนงานดังขึ้นมาทำให้เขมราชกับภาสกรต้องนิ่งเงียบลงโดยอัตโนมัติ รอฟังว่าฝ่ายนั้นจะพูดอะไรต่อ

“ไปกินข้าวกัน กูคิดถึงหน้าของน้องเรย์จะแย่แล้ว คนอะไรสวยยังกับนางฟ้า” คนงานรายอื่นๆ เริ่มพูดเสริมทับขึ้นมา ก่อนจะมีเสียงโห่แซวกันจากรอบข้างอีกครั้ง

“เออ กูนี่นะเก็บเอาหน้าน้องเรย์ไปนอนฝันทุกคืน ใครจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ